FacebookTwitter

Vorderingen socialisatie

zes_op_een_rij
Vier paar kattenoogjes, kijken mij donker aan,
Ze dreigen: kom maar op jij! Het is met jou gedaan
We scheuren je aan flarden, vreten je helemaal op
Dat zal jou wel leren, je krijgt op je mensenkop
Want wij zijn heel gevaarlijk…Zie je dat dan niet?
We krabben en we bijten, en doen je veel verdriet…
Maar hé... wacht eens even wat hoort mijn kattenoor?
Als het magisch woord weerklinkt, dan gaan we er maar voor!
Eerst nog heel voorzichtig…sluipend naar de hand
Dan … heel snel grissen, en gauw weer aan de kant
Ach die rare mensen, met hun vreemd geluid
Ze willen ons graag aaien… maar wij lachen ze uit!
Ze kunnen ons niet pakken, want wij zijn veel te snel…
Je mag beslist niet aaien!...of mag dat toch maar wel?
Ik moet warempel spinnen….dit voelt toch wel fijn…
Nu zegt mijn kleine kattenkop…’k wil best bij mensen zijn.
(met dank aan Karin)

Moederpoes en kittens te gast

Anne_met_de_kleintjes

 
"En zo is het begonnen: ‘Mam, kunnen we niet één keertje jonge poesjes in huis nemen?” Onze jongste zoon leek dit zo geweldig, nadat hij op vakantie een moederpoes had gezien met 2 kittens. 

Tja, ik wist dat je als gastouder kon fungeren, dus via via ben ik bij de stichting Katimo terecht gekomen. Na telefonisch contact met Corien die ons wat meer inlichtingen gaf, hebben we ons opgegeven om als gastgezin te helpen in de opvang en plaatsing van katten. Aangezien we zelf 2 volwassen katten van 14 en 4 jaar in huis hebben, leek het voor ons hele gezin een leuke aanvulling.
 
Het eerste nest bestond uit een moederpoes met 7 jonkies. Ze waren 4 weken oud en ontzettend leuk. Ze leken best veel op elkaar en het koste even tijd om ze uit elkaar te houden. De kittens waren heel eigen aan de mensen en we kregen veel 'kraamvisite'. We konden alle onkosten vergoed krijgen, en we lieten ze inenten, ze werden gechipt, en dan pas werden ze geplaatst. Ze waren dan ongeveer 12 weken oud.

De nieuwe eigenaren, die door de stichting Katimo naar ons werden verwezen, waren allemaal even enthousiast en met sommige hebben we nu nog contact. Ook de moederpoes is door Katimo aan een nieuw baasje geholpen.

Inmiddels zijn we een half jaar verder en we kunnen zeggen dat het nog steeds geweldig is, dit ook door het prettige contact en samenwerking met Corien. We hebben er aan bijgedragen om 20 kittens aan een nieuw baasje te helpen, en dit geeft ons veel voldoening. Het spinnen, knorren en spelen van dit jonge grut is bijzonder, maar ook de wetenschap dat de moederpoes goed terecht is gekomen stemt ons tevreden.
 
Dus zo is het gekomen, en gaat het nog steeds...."
 
Een gastgezin

Wilt u ons team versterken? U kunt Katimo op diverse manieren helpen.
Wij zijn blij met iedere helpende hand!

Puk en Muk


"Wij hebben ons al een tijdje geleden aangemeld als 'noodgezin' voor kattenopvang en kittenopvang Katimo. Omdat onze eigen kat niet van andere katjes houdt willen we haar daar niet te veel mee plagen. Maar als de nood aan de man is dan denken we: dan maar een kamertje minder om in rond te banjeren, mevrouw heeft de rest van het huis nog tot haar beschikking. Het is wel minder fijn voor de kleintjes dat ze apart moeten zitten, maar ik heb ze liever hier dan onder een struik.

Een tijdje geleden ging de telefoon dan 'eindelijk' en Corien vertelde dat ons echt nodig had. Zij heeft ons echt met raad en daad bijgestaan toen onze kat heel erg ziek was, dus ik vind het een fijn idee dat ik nu wat terug kan doen. Want opvangmama ben ik niet alleen maar voor de katjes, maar ook voor Corien die echt heel goed werk doet.

Omdat ik natuurlijk nog niks in huis had moesten er met hoge spoed spulletjes worden gekocht om een tijdelijk thuis te bieden aan twee jonge katertjes. Ook hiervoor kwam Corien weer opdraven. (klasse meid!). Aan het einde van de middag werden de twee kittens dan gebracht.
pukenmukmuisje
Een van de twee had van schrik wat diaree laten lopen in de bench, en had zo ook zijn broer bevuild. Hun eerste belevenis in hun nieuwe huis was dus meteen al: in bad! Oh jee. Gelukkig viel het redelijk mee, ze stribbelden niet al te erg tegen en waren snel schoon. Aan de andere kant misschien een goede les en vinden ze het later, mocht het ooit nodig zijn, niet zo eng. Even goed afdrogen en we hebben ze naar de kattenkamer gebracht, die ze natuurlijk grondig geïnspecteerd hebben. Alle hoekjes en gaatjes moesten worden uitgeprobeerd om te kijken wat het beste zitplaatsje was. Na een hapje eten hebben beide heren netjes een plasje gedaan op de bak, en zijn ze een dutje gaan doen in hun doos. Veel beter kan zo'n eerste avond niet gaan hè?

Ze zijn al snel gewend en maken samen de grootste lol. Ze spelen veel met de muisjes en het balletje, en ook met elkaar natuurlijk. Puk en Muk - zoals ik ze maar tijdelijk genoemd heb - zijn twee schattige wit-met-tabby katers, die iemand heel gelukkig gaan maken. Spinnen en kroelen kunnen de kittens namelijk als de beste! Ze zijn nu op een leeftijd dat ze groot genoeg zijn om geplaatst te worden. Iemand die 'valt' voor die schattige snoetjes mag gerust eens komen kijken, en dan hopen we dat ze snel een echt thuis kunnen vinden."

Dit schreef een van de gastgezinnen van Katimo alweer een tijdje terug. In de tussentijd hebben Puk en Muk een goed huis gevonden.

Wilt u ons team versterken? U kunt Katimo op diverse manieren helpen. 
Wij zijn blij met iedere helpende hand!

Flesje geven


"Ik hoorde via via voor het eerst van Katimo. Het sprak me erg aan en omdat er een groot tekort aan gastgezinnen was heb ik me meteen aangemeld. 

Ik had zelf al katten, een hond en een konijn maar met kittens had ik geen ervaring. De eerste 'nestjes' die ik kreeg waren kittens van een week of 8, mooi om mee te beginnen. Deze kittens hebben geen flesje meer nodig, eten en drinken al zelf en wonder boven wonder... binnen een dag begrijpen ze de bedoeling van een kattenbak! Supersnel zindelijk.... Daar kunnen wij mensen nog wat van leren!

kitten1Ik herinner me nog het eerste kitten dat dood ging. Een ramp vond ik het! En daarbij, wat zouden ze bij Katimo wel van me denken? Met het lood in de schoenen en nog een flinke brok in mijn keel heb ik Corien gebeld om het slechte nieuws te vertellen. En haar reactie zal ik mijn hele leven niet vergeten: “Ach meisje'' zei ze ''je hebt je best gedaan en zulke dingen gebeuren nu eenmaal. Sommige kittens zijn gewoon te ziek of te zwak om te overleven. En je moet maar denken, het kitten is inderdaad doodgegaan maar niet buiten in de kou maar bij jou in een lekker warm en liefdevol huis.'' 
En met deze mooie gedachte ben ik nu al enkele jaren kittens aan het opvangen. Vanaf het tweede jaar ook ‘flessenkittens'. Gelukkig(?) ben ik een hele slechte slaper zodat de nachtvoedingen voor mij niet zo'n probleem zijn. Partner en kinderen zijn ook echte dierenvrienden en mede dankzij m'n kids zijn de kittens die hier opgroeien enorm knuffelig.

Sinds vorige zomer heb ik nog een hulpje erbij, onze Duitse herder Shadee is helemaal gek op de kleine poezenbolletjes. Na de flesvoeding is zij het die staat te springen om de kleine even af te likken en zo schoon te maken. Dit wassen bevordert het plassen en zo komt het geregeld voor dat ik nog de fles aan het geven ben en Shadee al stiekem begint te wassen, wat mij dan weer een nat pak oplevert! Gelukkig maar dat kittenplas nog niet zo vies ruikt.

Niets is zo mooi als een kitten dat je dankbaar aankijkt boven z'n flesje en lekker spint... Of een heel schuw beestje wat heel langzaam je vertrouwen wint. Het is zo'n dankbaar werk!"

Een gastgezin

Wilt u ons team versterken? U kunt Katimo op diverse manieren helpen.
Wij zijn blij met iedere helpende hand!
CheckStat