FacebookTwitter

Weblog/Verhalen uit de praktijk

Een konijnenleven bij Katimo

Mag ik me even voorstellen? Ik ben Stevie, het katimokonijn, ik moet zeggen het bevalt me goed hier tussen dat kattengebeuren, ik heb een paar vriendinnetjes, een mooi groot huisje om te wonen en heel veel plaats om te spelen. Aangezien ons verblijf grenst aan het buitenverblijf van de katten, kunnen jullie je wel voorstellen dat er niks leuker is dan katje pesten, een zeer populair spelletje van ons konijnen bij Katimo. We gaan dan aan de draad zitten en dan komen de klunzen van katten daar ook naartoe en proberen ons op de neus te meppen, laat me niet lachen, dat lukt ze natuurlijk nooit. Over neuzen gesproken, die katten hebben een rare neus, ik vraag me af of ze überhaupt iets kunnen ruiken, die dingen zitten gewoon stil op hun koppie. Nee, dan onze konijnenneus, daar zit tenminste actie in en ruiken kunnen we als de beste, dat die katten wel goed kunnen horen weet ik heel zeker, zogauw er een blikje opengaat racen ze allemaal naar binnen en vergeten ons, niet heel erg want meestal liggen er voor ons wel een paar lekkere wortels klaar en eten wij ook een paar hapjes.

Zoals jullie zien ben ik een wit konijn en hou ik erg van me vuil maken, zo ook afgelopen week, mijn hele broek vuil en onder de troep, dus ik moest in bad. Vind ik niet zo heel erg, even lekker relaxen in de badkuip is wel eens lekker. Ik heb wel een minuut of 10 heerlijk met mijn kontje in het warme water gelegen, daarna een heerlijke massage gehad waarbij er lekkere warme lucht over me heen geblazen werd, erg lekker. Volgens mijn mensen was ik dan eerder droog, maakt niks uit, ik vond het geweldig.
Toen ik klaar was wilde ik mijn lekker ruikende achterkant even aan mijn vriendinnen laten zien, maar die vlieger ging niet op, nee, ik werd in een kamertje met vloerverwarming gezet. Normaal zitten daar de mammakatten met hun kinders in. Ik moest door en door droog zijn anders werd ik buiten ziek en dat is natuurlijk niet de bedoeling, nou ja, die achterkant van mij blijft nog wel even lekker ruiken dus mijn vriendinnetjes wachten maar even op mij. Maar ik moet zeggen dat ik wel weer blij ben als ik ze zie. Ik vond het wel even leuk om me voor te stellen aan jullie facebookers maar ga nu verder met mijn wortel, die heb ik wel verdiend na al dat geschrijf hier.

groetjes en een poot van Stevie

 stevie

CheckStat