FacebookTwitter

Weblog/Verhalen uit de praktijk

Wat een weekend (17 juli)

Zaterdagavond 23.00 uur, de telefoon gaat, een triest verhaal van een mens in nood, instanties die het af laten weten, eigenaren die door hun onmetelijke dierenliefde zelf in de problemen komen, problemen die ze het hoofd niet meer kunnen bieden. En dan?

Dit is het verhaal in stenovorm, het echte verhaal speelt zich af in mijn hart, emoties die over elkaar donderen, willen helpen maar ook weten dat we dat eigenlijk niet kunnen, de reden zal wel bekend zijn, we moeten het doen van donaties, en die hebben we hard nodig op het ogenbik voor de kleintjes die binnen blijven stromen, maar lieve mensen, soms wint mijn hart het van mijn verstand, moet ik nee zeggen tegen een mens in nood waardoor ook haar dieren in nood zijn, ik had me voorgenomen om keihard te worden, soms lukt dat en nu dus niet, de wanhoop die ik hoorde, de pijn in een stem, je moet het gehoord hebben om te begrijpen waarom ik nu heb gezegd dat we gaan helpen, hoe dan ook, na overleg met mijn man, die goddank altijd achter mijn beslissingen staat gaan we het indien nodig uit eigen zak betalen, maar hier komt hulp, hoe dan ook.

15 dieren zijn er inmiddels op onze locatie gearriveerd gistermorgen, moeders met hun kroost, ze zijn verzorgt en de rest proberen we bij de mensen thuis op rit te krijgen, voer is er nu voldoende aanwezig, ontwormen en ontvlooien gebeurt deze week, stapje voor stapje proberen orde te krijgen in de chaos. Het gaat lukken ander heet ik geen Corien meer.

wat een weekendwat een weekend 1

wat een weekend 2wat een weekend 3

CheckStat